ประเภทดอกไม้

การจำแนกประเภทของดอกสามารถแบ่งได้หลายประเภทด้วยกัน โดยใช้เกณฑ์ต่าง ๆ ดังนี้

การจำแนกประเภทของดอกไม้

การจำแนกประเภทของดอกสามารถแบ่งได้หลายประเภทด้วยกัน

โดยใช้เกณฑ์ต่าง ๆ ดังนี้

ใช้ส่วนประกอบที่เป็นโครงสร้างหลัก คือกลีบดอก กลีบเลี้ยง
เกสรตัวผู้ และเกสรตัวเมีย สามารถแบ่งได้ดังนี้
1.ดอกสมบูรณ์ ( Complete Flower )  คือดอกไม้ที่มีองค์ประกอบของโครงสร้างหลักครบทั้ง  4 ส่วน เช่น ดอกกล้วยไม้ ดอกกุหลาบดอกชบา   ดอกบัว   ดอกมะเขือ เป็นต้น
ดอกไม่สมบูรณ์ (Incomplete Flower ) คือดอกที่โครงสร้างหลักไม่ครบทั้ง 4 ส่วน อาจจะขาดส่วนใดส่วนหนึ่งไป เช่น ดอกมะละกอดอกบวบดอกตำลึง   เป็นต้น
ใช้จำนวนเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมีย
ว่าอยู่ในดอกเดียวกันหรือไม่แบ่งได้ 2 ประเภทคือ
1.       ดอกสมบูรณ์เพศ (Perfect flower)  เป็นดอกมีทั้งเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียในดอกเดียวกัน เช่นดอกชบา ดอกมะเขืือ  ดอกบัวหลวง
2.       ดอกไม่สมบูรณ์เพศ (Inperfect flower) เป็นดอกที่ขาดเกสรตัวผู้หรือเกสรตัวเมีย ตัวใดตัวหนึ่งบนดอกนั้น  เช่น ตำลึง ดอกบัว

ใช้จำนวนดอกบนก้านชูดอก แบ่งได้ดังนี้

ดอกเดี่ยว (Solitary flower) จะมีดอกดอกเดียวอยู่บนก้านชูดอก 1 ก้าน

เช่น ดอกกุหลาบ ดอกพู่ระหง  ดอกชบา ดอกมะเขือ  ดอกฝรั่งดอกจำปี  ดอกฟักทอง เป็นต้น

ดอกช่อ (Inflorescences flowe) คือดอกที่มีหลายๆ ดอกอยู่บนก้านชูดอก 1 ก้าน

เช่น ดอกหางนกยูง ดอกหอมดอกกุ้ยช่าย ดอกคะน้าดอกขี้เหล็กเป็นต้น

ใช้การติดอยู่บนฐานรองดอก วงต่าง ๆ ของดอกตั้งอยู่บนฐานรองดอกในลักษณะต่างๆ กัน ซึ่งแบ่งได้ 3 แบบคือ

        1.ไฮโพจินนี ( Hypogyny ) คือ สภาพของดอกที่เกสรตัวเมียติดอยู่ที่ปลายฐานรองดอกที่ค่อนข้างยาวโดยอยู่เหนือส่วนอื่น ๆ ของดอก ดอกชนิดนี้เรียก  ว่า ดอกไฮโพจินนัส (Hypogynous flower) ทำให้รังไข่อยู่เหนือฐานรองดอก เรียกว่า ซูพีเรียร์โอวารี (Superior ovary) ตัวอย่างเช่น ดอกมะเขือ มะเขือเทศ จำปี องุ่น มะละกอ ถั่ว ข้าวโพด มะม่วงหิมพานต์ ยี่หุบ บัว ส้ม บานบุรี เป็นต้น

        2.เพริจินนี (Perigyny )  คือสภาพของดอกที่ฐานรองดอกโค้งล้อมรอบเกสรตัวเมียมีลักษณะคล้ายถ้วยแชมเปญ ที่มีเกสรตัวเมียอยู่ตรงกลางส่วนอื่น  ๆ ของดอก คือ กลีบเลี้ยง กลีบดอก และเกสรตัวผู้มาติดที่ขอบฐานรองดอก  จึงล้อมรอบเกสรตัวเมียเรียกดอกชนิดนี้ว่าดอกเพริจินนัส ( Perigynous flower ) ตัวอย่างเช่น ดอกเชอรี กุหลาบ

        3. เอพิจินนี ( Epigynous ) คือสภาพของดอกที่ฐานรองดอกโอบรอบเกสรตัวเมียทั้งหมดทำให้เกสรตัวเมียอยู่ใต้ส่วนอื่น ๆของดอก ดอกแบบนี้จึงเรียก ว่า ดอกเอพิจินนัส ( Epigynous flower ) ทำให้รังไข่อยู่ใต้ฐานรองดอก เรียกว่า อินฟิเรียร์โอวารี ( Inferior ovary ) ตัวอย่างเช่น  ดอกเล็ก ๆ ของทานตะวัน แอปเปิ้ล ทับทิม กล้วย ฝรั่ง ชมพู่ ฟักทอง แตงกวา บวบ พลับพลึง เป็นต้น

วงของดอกไม้

การแบ่งวงของดอกไม้ที่เรียงตัวกันอยู่โดยนับจากด้านนอกเข้ามาสามารถแบ่งได้ด้ังนี้

          วงเคลิกซ์( Calyx ) วงนอกสุดซึ่งเป็นวงของกลีบรองหรือกลีบเลี้ยง ( Sepals )  ส่วนใหญ่แล้วมีสีเขียว กลีบเลี้ยง อาจอยู่แยกกัน เรียกว่า พอลิเซพาลัส( Polysepalous )หรือ อะโพเซพาลัส ( Aposepalous ) เช่น กลีบเลี้ยงของดอกบัวสายและพุทธรักษา  ถ้ากลีบเลี้ยงเชื่อมติดกัน เรียกว่า ซีนเซพาลัส(Synsepalous ) หรือแกโมเซพาลัส ( Gamosepalous ) เช่น กลีบเลี้ยงของดอกชบา ดอกบานบุรี ดอกแค กลีบเลี้ยงของพืชบางชนิดอาจมีสีต่าง ๆ เพื่อ ล่อแมลงให้ช่วยถ่ายละอองเกสร นอกจากนี้ใต้กลีบเลี้ยงของพืชพวกชบา  และพู่ระหง ยังมีกลีบสีเขียวเล็ก ๆ ที่เรียกว่า ริ้วประดับ ( Epicalyx)อยู่ด้วย

          วงคอโรลลา ( Corola ) วงที่สองหรือวงถัดเข้าไปเป็นวงของกลีบดอก วงนี้มีสีของกลีบดอกแตกต่างกันขึ้นกับรงควัตถุ เช่น แคโรทีนอยด์ ทำให้มีสี เหลืองหรือสีแสด แอนไทไซยานิน (Anthocyanthins ) ทำให้กลีบดอกมีสีม่วงหรือสีน้ำเงินกลีบดอกสีขาวเพราะมีแอนโทแซนทิน( Anthoxanthins )   กลีบดอกอาจเชื่อมติดกัน  เรียกว่า แกโมพาทาลัส ( Gamopetalous ) หรือซีมเพทาลัส (Sympetalous ) ตัวอย่างเช่น ดอกต้อยติ่ง   ดอกมะเขือ  ดอกลำโพง ดอกทานตะวัน ผักบุ้ง ตำลึง ฟักทอง

          วงแอนดรีเซียม( Androcium ) วงที่สามเป็นวงของเกสรตัวผู้ ( Stamens หรือ Microsporophylls ) วงนี้เรียกว่า แอนดรีเซียม ( Androcium ) เกสรตัวผู้แต่ละอันประกอบด้วยก้านเกสรตัวผู้ ( Filament ) ชูอับเรณู ( Anthers ) ภายในมีถุงเรณู ( Pollen sacs  หรือ Microsporangia ) อยู่ 4 ถุงละอองเรณูมีขนาดเล็กจำนวนมากและพืชแต่ละชนิดมีละอองเรณูที่มีรูปร่างแตกต่างกัน

          วงจินนีเซียม ( Gynaecium ) วงที่สี่หรือวงในสุดเป็นวงของเกสรตัวเมีย ( Pistil หรือ Carpel หรือ Megasporophyll ) อาจมีเกสรตัวเมียอันเดียว หรือ หลายอันรวม เกสรตัวเมียแต่ละอัน เรียก คาร์เพล ( Carpel )

สุนัข พันธุ์ ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ (Labrador Retriever)

  ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ (Labrador Retriever)

ลาบราดอร์ มีลักษณะนิสัยอันเป็นที่รักมากมายทั้ง ฉลาด ฝึกง่าย และเป็นเพื่อนคู่หูของครอบครัวที่ยอดเยี่ยม เขาต้องการการออกกำลังกายระดับปานกลาง แต่หากไม่พาเขาออกกำลังกายหรือทิ้งไว้เพียงลำพัง เขาอาจจะมีพฤติกรรมทำลายข้าวของได้ 

            ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ เป็นสุนัขที่กำยำ และมีสีเดียวทั้งตัว เขามีรูปร่างเกือบเป็นสีเหลี่ยม ด้วยลำตัวที่แข็งแรงและขาที่มั่นคง เพศผู้มีความสูงมากที่สุดที่ 24 นิ้ว ซึ่งทำให้เขาถูกจัดอยู่ในกลุ่มสุนัขขนาดกลาง แต่ด้วยร่างกายที่ท้วมกำยำอาจทำให้เขาดูเหมือนตัวใหญ่กว่านั้น เขามีน้ำหนักตั้งแต่ 85 ปอนด์ สำหรับเพศผู้ ไปจนถึง 55 ปอนด์สำหรับเพศเมียที่ตัวเล็กกว่า ในสุนัขสายที่ทำงานในพื้นที่อาจจะมีความสูงมากกว่านี้แต่อาจจะผอมกว่านี้ 

 

        เขาเป็นที่จดจำได้ง่ายจากศรีษะที่กว้าง ฟูตกและดวยตาที่ใหญ่ สัญลักษณ์ประจำตัวของลาบราดอร์ คือขนสองชั้นสั้นหนาซึ่งสามารถป้องกันน้ำได้ดี และหางคล้ายหางของนาก (otter tail) คือหางจะหนาและอวบ เริ่มตั้งแต่ด้านบนยาวตรงมาจนถึงปลายหาง เท้าเรียงเป็นแพร (webbed) คือมีผิวหนังที่ยาวเชื่อมระหว่างนิ้วเท้าเพื่อช่วยในการว่ายน้ำ สีของขนมีตั้งแต่สีดำ ไปจนถึงช็อคโกแลต และแดง/เหลือง ไปจนถึงเกือบขาว

        ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ โตเต็มวัยเร็วปานกลาง เขาจะมีความสูงเด็มตัวเมื่ออายุตั้งแต่ 6 ถึง 12 เดือน แต่ว่าจะมีความเป็นไปได้ที่จะค่อยๆเพิ่มเล็กน้อยไปจนถึงอายุ 2 ปี ลาบราดอร์ หลายตัวมีอายุยืนจนถึง 12 - 14 ปี 

 ลักษณะนิสัย:

ปกติแล้ว ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์เป็นสุนัขครอบครัวที่ดี ตราบเท่าที่คุณระลึกไว้เสมอว่าเขาต้องการการฝึกฝนและออกกำลังกาย สุนัขสายพันธุ์นี้ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อทำงานและขยัน เขาชอบที่จะมีอะไรให้เขาทำโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเก็บสิ่งของเขามักจะดีกับเด็ก สุนัขและสัตว์เลี้ยงตัวอื่นตราบเท่าที่การฝึกได้ลดนิสัยโดยธรรมชาติของเขาลง เขาเป็นสุนัขที่แข็งแรงและต้องการการฝึกให้เชื่อฟังตั้งแต่อายุยังน้อย หรือเราอาจจะเคยเห็นเขาลากเจ้าของเขาให้ลงมาที่ถนน ด้วยธรรมชาติทีกระตือรือล้น หากเขาถูกปล่อยไว้เพียงลำพังหรือว่าไม่ได้รับการออกกำลังกายที่ดี เขาอาจจะมีพฤติกรรมที่ไม่ดีได้ เช่น กัดแทะ ขุด หรือว่าเห่ามากเกินไป

ลาบราดอร์สายที่มาจากการทำงานในพื้นที่ จะมีระดับพลังงานที่สูง ในขณะที่ตัวที่มาจากสายที่จัดแสดงจะเป็นชอบนอนบนโซฟาไปวันๆ ตังแต่อายุยังน้อย การกัดแทะอาจเป็นปัญหาของสายพันธุ์นี้เนื่องจากนิสัยชอบเก็บของอาจทำให้ปากขอเขาต้องการบางสิ่งยึด ของเล่นสำหรับเคี้ยว การออกกำลังกายและการฝึกจะช่วยแก้ปัญหานี้ได้ 

อาศัยกับ:
                ลาบราดอร์มีลักษณะนิสัยลาบราดอร์ มีลักษณะนิสัยอันเป็นที่รักมากมาย ลาบราดอร์ มีลักษณะนิสัยอันเป็นที่รักมากมายทั้ง ฉลาด ฝึกง่าย และต้องการทำงานร่วมกับคน  พวกเขาดูแลง่ายและอาจจะมีภาวะน้ำหนักเกินได้ง่ายหากไม่ได้รับการออกกำลังกาย นอกจากนี้สัดส่วนของอาหารที่รับประทานก็มีความสำคัญ เขาเป็นคู่หูของครอบครัวที่ดีเนื่องจากเขาต้องการคลุกคลีอยู่กับมนุษย์และไม่ใช่สุนัขที่จะอยู่แต่ในที่ของตน
ลาบราดอร์มีแนวโน้มที่จะปกป้องบ้านและครอบครัวของเขา แต่เขาก็มักจะมีความสุขกับการได้ต้อนรับเพื่อนๆด้วยเช่นกัน โดยสัญชาตญาณในการเก็บของ อาจจะพัฒนาไปสู่นักกัดแทะได้หากไม่ได้เตรียมของเล่นหรือแนวทางปฏิบัติที่เหมาะสมสำหรับเขา นอกจากนี้เขามีแนวโน้มที่จะเลีย (mouth) คนซึ่งทางแก้ปัญหาที่ง่ายคือการให้ของเล่นแก่เขาเพื่องับเดินไปรอบๆ ดังนั้นปากของเขาก็จะไม่ว่าง เขาเป็นสุนัขที่แข็งแรงมาก การฝึกเดินพร้อมสายจูงตั้งแต่อายุยังน้อยเป็นสิ่งจำเป็น
                สุนัขพันธุ์นี้มีขนสองชั้นจึงช่วยให้ร่างกายอบอุ่นในระหว่างการว่ายน้ำในน้ำเย็น แต่ขณะเดี๋ยวกันก็ทำให้เขาถูกจัดอันดับให้อยู่ในสุนัขที่มีการผลัดขนสูง  โดยปกติแล้วการดูแลทำความสะอาดขนสามารถทำได้สัปดาห์ละหนึ่งครั้ง แต่อาจจะต้องเพิ่มเป็นทุกวันในช่วงผลัดขน ความต้องการในการออกกำลังกายจะแตกต่างออกไปตามสายกำเนิดของสุนัข เช่นสุนัขที่ทำงานในพื้นที่สามารถที่จะวิ่งได้ทั้งวัน ในขณะที่สุนัขที่เพื่อการจัดแสดงจะต้องการการออกกำลังกายเพียงปานกลางเท่านั้น

ประวัติ:

            ในช่วงต้นปี 1800 บางส่วนของสุนัขอเนกประสงค์ที่ใช้ในทวีปอเมริกาเหนือ (ส่วนใหญ่อยู่ในประเทศแคนาดา) ถูกส่งกลับไปยังประเทศอังกฤษ  ซึ่งมีสุนขหลายตัวในประเภท "สุนัขล่าสัตว์ในน้ำ" (water dog) เป็นชนิดนิวฟันด์แลนด์ (Newfoundland)  แต่สุนัขที่มีขนาดเล็กมักจะถูกเรียกว่า "เซนต์จอห์น" ทั้งนี้ ในประเทศอังกฤษสายพันธุ์สุนัขได้รับการพัฒนาและปรับปรุงพันธุ์ (อาจจะมีการเพิ่มชนิดของขนเรียบเข้าไป) จนกลายเป็นสายพันธุ์ที่เรารู้จักในปัจจุบัน

            จากชื่อของพวกเขา ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ได้รับการพัฒนาและคัดเลือกจากคุณสมบัติการเก็บสัตว์ที่ล่าที่โดดเด่นของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในน้ำ พวกเขาได้ทำงานเป็นคู่หูกับพรานล่าเป็ดในสภาพอากาศทุกชนิดและเงื่อนไข ความฉลาดและความชื่นชอบในการทำงานของพวกเขาได้นำให้เขาถูกนำไปใช้ในงานอื่น ๆ อีกมากมาย และมีสถานะเป็นสัตว์เลี้ยงยอดนิยมในปัจจุบัน ปัจจุบัน ลาบราดอร์มีความสามารถทั้งด้านการให้บริการ เป็นสุนัขนำทาง สุนัขดมกลิ่นในกองทัพ ศุลกากร และงานด้านกู้อัคคีภัย สุนัขค้นหาและกู้ภัย  รวมถึงเป็นคู่หูในการล่าสัตว์และในการแสดง

            ด้วยสายพันธุ์นี้มีลักษณะนิสัยที่ดีตามธรรมชาติจึงทำให้เขาได้รับการจัดอันดับเป็นสุนัขที่ได้รับความนิยมในประเทศสหรัฐอเมริกา นอกจากเขามีชื่อเสียงเป็นสัตว์เลี้ยงในร่ม เขาก็ยังเป็นได้มากกว่าสุนัขที่ทำกิจกรรมกลางแจ้ง เราควรระลึกไว้เสมอว่าลาบราดอร์รีฟเวอร์เป็นสุนัขทางน้ำจากหัวใจ ดังนั้นในช่วงแรกลูกสุนัขจะชื่นชอบอย่างยิ่งที่จะคาบสิ่งต่างๆรอบตัวชื่นชอบน้ำมาก แม้กระทั่งแค่ไม้พายก็ตาม!